Vluchtelingen in Nederland

Het was altijd nog ver van ons bed. Natuurlijk, we vonden het wel erg. Als de zoveelste aanslag in Israël had plaatsgevonden. Als Boko Haram talloze meisjes en vrouwen ontvoerde om hen als seksslavinnen te gebruiken. Of toen de strijd in Syrië almaar meedogenlozer werd. Maar het was ver weg. We konden er over lezen onder het genot van een kop koffie. We aten er geen boterham minder om en gingen ’s avonds weer rustig slapen. Nu komt echter de nood aan de man. En nu zijn we opeens heel beducht. We maken ons grote zorgen. Wat spreekt daaruit?

In een serie van vier artikelen in de Saambinder is ds. C. Sonnevelt ingegaan op de vragen waar we als gemeenten en als gemeenteleden te maken hebben, nu vele vluchtelingen in Nederland binnenkomen. Bij velen is sprake van angst, maar waarvoor zijn we bang? Is het niet beschamend dat we ons zo vaak druk maken om onszelf, ons geld en ons houvast terwijl we anderen vergeten? Moet de vluchtelingenstroom voor ons niet een roepstem zijn tot bekering, tot evangelisatie en barmhartigheid? En zijn we niet blind voor grotere gevaren: de zwakheid van de christelijke kerk en de kracht van de liberale jihad?

Hieronder zijn de artikelen, die eerder werden gepubliceerd in de Saambinder, na te lezen.

  1. Angst
  2. Beschamend
  3. Roepstem
  4. Grotere gevaren
  5. Vreemdelingen & de Bijbel
  6. Moslims aan de poort