Vluchtelingen: een taak voor de kerk?

Een interview met ds. W. Silfhout

Wat zegt de Bijbel ons over onze houding tegenover vreemdelingen die hier komen, omdat ze moesten vluchten?  Dominee Silfhout: “We leven nu in een open samenleving. Dat is moeilijk te vergelijken met de situatie in Israël in het Oude Testament.” Toch kunnen we volgens de predikant daar wel lijnen uit trekken voor de houding van christenen naar vluchtelingen: “Israël moest goed zijn voor vluchtelingen, want ze mochten niet vergeten dat ze zelf vreemdelingen in Egypte waren geweest.”

De taak van de kerk: niet op  de stoel van de politiek gaan zitten

Dominee Silfhout denkt dat het erg moeilijk is om onderscheid te maken tussen echte vluchtelingen en zogenaamde economische vluchtelingen. “De eerste groep is echt gevlucht, omdat ze hun leven niet langer zeker waren. Als je dat onderscheid kunt maken, ben je al een stuk verder. Maar hoe maak je dat onderscheid? Je moet daarbij wel bedenken dat wij het ‘rijke westen’ zijn en daarom sowieso verplichtingen hebben. Veel mensen zijn echt gevlucht, voor hen moeten wij ons hart openen en onze handen uitsteken.” De predikant ziet hier de taak van de kerk: “We moeten niet op de stoel van de politiek gaan zitten. We hebben de plicht om te zorgen voor de vreemdeling in de poort. We moeten zoeken naar mogelijkheden om het Evangelie te brengen en christenen onder de vluchtelingen steunen.” Hij ziet hier de eerste christenen als een helder voorbeeld voor ons.

Christenen
Dominee Silfhout denkt dat je niet gelijk onderscheid moet maken tussen christenen en moslims. “Goed zijn voor vreemdelingen, geldt alle mensen. We mogen wel van mensen die hier komen vragen dat zij zich aanpassen aan onze waarden. Als moslims christenen in een asielzoekerscentrum lastig vallen, zijn we echt een brug te ver. Andersom kan dat ook niet.”

De Heere Jezus zegt dat we niet overdreven bezorgd hoeven te zijn

De vluchtelingenstroom die vanuit Syrië op gang gekomen is richting West-Europa zou je een volksverhuizing kunnen noemen. Daardoor zullen er dingen in de toekomst verschuiven. Dominee Silfhout: “Ik denk dat we te weinig beseffen dat deze volksverhuizing het karakter van Europa blijvend zal veranderen. Ondanks de massale
kerkverlating is het christelijke karakter nog in heel veel dingen te merken, zoals wetgeving en opvattingen die mensen met elkaar delen. Daarin zijn nog veel dingen van
het christendom terug te vinden.” De dominee is bang dat dat zal veranderen door de komst van nieuwe migranten. “Daardoor zal de secularisatie alleen nog maar versnellen.” Misschien dat er voor christenen in Nederland ook veel verandert: “Er gebeurt niets buiten Gods voorzienigheid, maar we moeten ons wel realiseren dat de lange tijd zonder onderdrukking bijzonder is. Eerlijk gezegd zorgde dit ook wel voor een zekere gezapigheid. Tijden van vervolging zijn voor de kerk niet de slechtste tijden. We horen dat uit moedgevende getuigenissen van christenen uit het Midden Oosten. Is dat ons voorland? De Heere Jezus heeft gezegd dat we niet overdreven bezorgd behoeven te zijn. Maar, als vervolging het gevolg zou zijn, dan moet dat voor christenen niet vreemd zijn. Jezus heeft het voorzegd: In de wereld zult gij verdrukking hebben; maar hebt goeden moed, Ik heb de wereld overwonnen (Joh. 16:33). Het is een geestelijke strijd, maar de overwinning is niet
aan de wereld.”

Onze houding
De vluchtelingenstroom biedt ook kansen om het Evangelie te verkondigen. Dominee Silfhout kwam een uitspraak van een Joodse rabbijn tegen die hij veelzeggend vond: “Als iemand komt om proseliet te worden, dan steke men zijn hand toe om hem onder de vleugels van de goddelijke presentie te brengen.” De dominee vertaalt de strekking
hiervan naar onze situatie: “Je zou kunnen zeggen dat dit betekent dat als een vreemdeling zich wil aanpassen aan ons, wij onze hand moeten uitsteken en hem in aanraking mogen brengen met het Woord van de Heere.”

Ziet de dominee in alle gebeurtenissen ook tekenen van de eindtijd? “Het zijn de naderende voetstappen van Christus. Hij heeft ook gezegd dat het zal gebeuren.
Onrust, geruchten van oorlogen. Natuurlijk, die zijn er altijd geweest, maar het is intensiever en op wereldniveau. Het komt ook heel dichtbij, omdat er geen afstanden
meer zijn. We moeten ons wel bedenken dat als de Heere Jezus over deze dingen spreekt Hij dit nog maar een beginsel van de smarten noemt. In een boek van ds. Veldkamp las ik dat er na deze dingen een periode van ogenschijnlijke rust aanbreekt. Een poging tot herstel lijkt te lukken. Maar dan, als niemand het verwacht zal Christus komen.”

Dit is een verkorte versie van het artikel: Barmhartig zijn, maar ook verstandig (Daniel 18/2015)